| בנמל באמסטרדם מלחים מזמרים חלומות ניחרים שריחם ריח ים. בנמל באמסטרדם יש מלח, הנרדם ומולו מפרשים נרדמים בשנתם. בנמל באמסטרדם יש מלח, הגוסס בתוך בוץ שתוסס ריח בירה ודם. בנמל באמסטרדם יש מלח הנולד בין אדיו החמים של השחר הקם. בנמל באמסטרדם יש מלח המכרסם ראשיהם של דגים על שולחן מזוהם הוא חושף את שיניו שרקבו טרם זמן את שיניו שטרפו מפרשים וענן. מכרסם בזנב ובראש המפוצח וקורא לטבח הי, אתה, עוד מנה! ולפתע הוא קם וכולו שיהוקים את קרביו הוא מקיא לתעלות אמסטרדם. בנמל באמסטרדם שם רוקד לו מלח ובלהט צובט לזונה שתצרח הוא רוקד בגאון במכנס מזדקר לקולם המנסר של שרידי אקורדיון. ולפתע כך סתם הוא תופסה בזרועה ואיתה נעלם אל חשכת אמסטרדם. ולמול הפנס הוא שולח ידו מרצ'רץ' במכנס ושולף את כבודו. בנמל באמסטרדם מלחים שם שותים הם שותים ושותים הם שותים שוב שותים הם שותים לכבודן של זונות הרציפים שהרבה אלפים מעכו את גבן. לכבודן של פרוצות הנמכר בפרוטות ומקנחים בבגדם את חוטמם זב הדם וכשהם נזכרים בבגידת נשותיהם את המכנס הם פותחים ומשתינים עליהם ומשתינים עליהם. בנמל באמסטרדם. בנמל באמסטרדם. Amsterdam Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui chantent Les rêves qui les hantent Au large d`Amsterdam Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui dorment Comme des oriflammes Le long des berges mornes Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui meurent Pleins de bière et de drames Aux premières lueurs Mais dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui naissent Dans la chaleur épaisse Des langueurs océanes Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui mangent Sur des nappes trop blanches Des poissons ruisselants Ils vous montrent des dents A croquer la fortune A décroisser la lune A bouffer des haubans Et ça sent la morue Jusque dans le coeur des frites Que leurs grosses mains invitent A revenir en plus Puis se lèvent en riant Dans un bruit de tempête Referment leur braguette Et sortent en rotant Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui dansent En se frottant la panse Sur la panse des femmes Et ils tournent et ils dansent Comme des soleils crachés Dans le son déchiré D`un accordéon rance Ils se tordent le cou Pour mieux s`entendre rire Jusqu`à ce que tout à coup L`accordéon expire Alors le geste grave Alors le regard fier Ils ramènent leur batave Jusqu`en pleine lumière Dans le port d`Amsterdam Y a des marins qui boivent Et qui boivent et reboivent Et qui reboivent encore Ils boivent à la santé Des putains d`Amsterdam De Hambourg ou d`ailleurs Enfin ils boivent aux dames Qui leur donnent leur joli corps Qui leur donnent leur vertu Pour une pièce en or Et quand ils ont bien bu Se plantent le nez au ciel Se mouchent dans les étoiles Et ils pissent comme je pleure Sur les femmes infidèles Dans le port d`Amsterdam Dans le port d`Amsterdam. |